Badania Pracowni Biometrii NASK (www.BiometricLabs.pl) dotyczą biometrycznych metod identyfikacji i weryfikacji tożsamości w zastosowaniu do systemów kontroli dostępu. Tematyka badań skupiona jest na metodach wykorzystujących obraz tęczówki, podpis odręczny, kształt i termikę dłoni, obraz twarzy i odcisk palca. Prace dotyczą doboru systemów biometrycznych w zależności od wymaganego poziomu bezpieczeństwa, oraz możliwości integracji biometrii w sprawdzonych scenariuszach kontroli dostępu. Tworzona w Pracowni biometryczna wielomodalna baza danych służy zarówno do testowania prototypowych urządzeń biometrycznych opracowanych w Pracowni jak też do oceny działania komercyjnych systemów weryfikacji wykorzystujących biometrię.

Siłę wzorców biometrycznych stanowi fakt, że w przeciwieństwie do kodów czy haseł są bardzo trudne do zmiany. Ta zaleta pociąga jednak za sobą obawy dotyczące kradzieży danych biometrycznych, narzucające konieczność bardzo dobrego ich zabezpieczania. Coraz powszechniejsze obawy społeczne budzi także umieszczanie danych biometrycznych w centralnych bazach danych. Prowadzone są w związku z tym prace nad systemami biometrycznymi, w których obraz biometryczny porównywany jest z wzorcem będącym w posiadaniu użytkownika, a przechowywanym np. w pamięci karty mikroprocesorowej. W Pracowni badane są różne możliwości realizacyjne takich rozwiązań, a w szczególności technologie przechowywania i weryfikowania wzorców na kartach mikroprocesorowych lub specjalizowanych układach mikroprocesorowych.

Jednym z elementów zabezpieczania danych biometrycznych w zastosowaniach sieciowych jest zabezpieczanie każdej transmisji takich danych. W szczególności, dane biometryczne przesyłane w sieci muszą być sprawdzane pod kątem ich autentyczności. Jednym z istotnych niebezpieczeństw jest podszywanie się pod czyjąś tożsamość poprzez przesłanie wzorców biometrycznych wykradzionych w sieci. Zabezpieczenie przed takim niebezpieczeństwem jest również przedmiotem badań Pracowni. Zastosowanie mają tutaj odpowiednie metody tzw. biokryptografii i wykorzystanie specyficznych cech danych biometrycznych.

Niesłychanie istotne dla bezpieczeństwa systemów biometrycznych, a szczególnie tych, które działają poza bezpośrednią kontrolą człowieka, jest sprawdzanie, czy poddana pomiarom cecha fizyczna człowieka nie jest sfałszowana. W szczególności należy testować czy analizowana jest żywa tkanka, a nie np. jej plastikowa kopia. Badanie autentyczności, a w szczególności żywotności mierzonych obiektów, jest jednym z ważniejszych obecnych problemów biometrii. Zagadnienia te są  ważnymi elementami badań w Pracownii Biometrii, szczególnie w odniesieniu do biometrii tęczówki i biometrii dłoni.

Zapraszamy na www.BiometricLabs.pl w celu uzyskania szczegółowych informacji o wynikach prac i ofercie Pracowni Biometrii NASK.